این مطلب رو تقدیم می کنم به کسی که خیلی دوسش دارم ...

 

 نمی دانم چه خواهی کرد؟... روزی که دریابی در جای جای این شهر، بر تن دیوارهای سنگی وگلی، برتن آسفالت های ترک خورده، بر زمین و آسمان، ردپای نگاه های خسته ام در جست و جوی تو سنگینی می کند.

 

 نمی دانم چه خواهی کرد؟... روزی که دریابی روزگارانی نفست گران ترین نفس ها بوده است، نفس گیر و نفس ده که با نفست هم نفس بوده ام و بی نفست تنها و تنها!

 

نمی دانم چه خواهی کرد؟... روزی که بدانی برایم از هرکس و هر چیز با ارزش تر بوده ای، روزی که بدانی در نبودنت چه عاجزانه سوخته ام و در انتظارت چه آرزومندانه تصویر عشق را رنگ زده ام.

 

 امروز زیباترین تصویر قلب من، تصویر توست؛ زیبا ترین صدا، صدای توست و دلپذیرترین لحظه ها، لحظه های با تو بودن است.یک لحظه با تو بودن یعنی عشق داشتن، یعنی یک عمر خوشبختی، یعنی یک باغ قناری، یعنی دریا دریا آسمان آبی...

 

|+|